NÉMIROVSKY, IRÈNE
Maisuki erakusten du Némirovskyren maisulanak XX. Mende erdialdeko Europaren tragedia. Nobelak alderdi autobiografiko ukaezina du, eta alemaniarrak Parisen sartzeko bezperetan hasten da, kezka giro betean. Lehen bonbak lehertzen direlarik, milaka familia irteten da bideetara, autoz, bizikletaz edo oinez. Okupazio garaiari buruz sortu den fikzio lanik egiantzekoena da Suite frantsesa. Argitasunez, sentimentalismorik gabe, bere borreroen eskuetan jarri zuen gizartea ulertu nahian idatzia.
Auschwitzen eraildako idazlearen alaba Denise Epstein 2013an hil eta gero, bere liburutegian gordetako karpeta batean azaldu zen «Ekaineko ekaitzaren jatorrizko bertsioa» izeneko eskuizkribua. Suite frantsesaren lehen zatia da Ekaineko ekaitza. Olivier Philipponnat eta Teresa Lusson adituek, nork bere neurri eta alorrean, testu hori ordu arte argitaratuta zegoenarekin alderatu zuten, eta ondorio argi batera iritsi ziren: Ekaineko ekaitzaren testuaren gainean ageri diren oharrak Irènerenak batzuk, eta haren senar Michel Epsteinenak besteak dira, hain zuzen ere, bertsio hori hurbiltzen dutenak Irène Némirovsky naziek atxilo hartu zuten egunera, atxilotu baino bi egun lehenago ere lanean aritu baitzen idazlea. Beraz, azken bertsiotzat hartu beharrekoa da. Hori da, hain zuzen ere, BERTSIO ARGITARAGABE hau osatzen duen materiala.
Horrez gain, bertsio argitaragabe honek testuei buruzko idazlearen ohar argitaragabeak ere jasotzen ditu, eta, nola ez, ikerketa burutu duten adituen hitzaurrea eta hitzatzea, bertsio argitaragabearen aurkikuntzaz, lanketaz eta eraikuntzaz dihardutenak hain zuzen ere.
